دیشب بعد مدتها، یه منبر مفید روزیمون شد خداروشکرحاج آقا بین صحبتاشون دوتا شبهه رو جواب دادن:یکی اینکه چرا با وجودِ اینکه امیرالمومنین(ع) خونه بود و آگاهی داشت که دشمنان بی رحم و بی غیرتی پشت در هستند، اجازه داد حضرت زهرا(س) بره جلوی در و اون اتفاقا افتاد؟...جواب اینه که خودِ حضرت زهرا(س) اجازه نداد امام علی(ع) بره و درو باز کنه چون علی(ع) امام بود و فاطمه(س)، مأموم... و برای دفاع از حریم ولایت، مأموم جلو رفت... همونطور که در لیله المبیت، امام علی(ع) برای حفظ جان پیامبر(ص) در بستر ایشون خوابید. با اینکه به لحاظ مقام و جایگاه ملکوتی، فرق چندانی بین پیامبر و امیرالمومنین نیست ولی چون در اون زمان، پیامبر(ص) امامِ جامعه بوده، امیرالمومنین برای دفاع از ایشون این خطر رو به جون خریدند...شبهه دوم اینکه با توجه به حیا و حفظ حریمی که از حضرت زهرا(س) سراغ داریم، چرا ایشون بعد از ماجرای در، وقتی در بستر بیماری بودند، بلند بلند گریه میکردند؟ به حدی که همسایه ها شاکی شده بودند و گفته بودند به فاطمه بگویید یا شب گریه کند یا روز...جواب اینکه این گریه، یک گریه ی معمولی نبود، یک گریه ی سیاسی بود و حضرت زهرا(س) با سلاحِ گریه ی خودش داشت آگاهی میداد به مردم و حقانیت و مظلومیتِ امیرالمومنین رو نشون میداد... و سلاحه بکاء...+درواقع گریه کردنِ بانوان اسلام هم باید هدفمند و بجا باشه!مثل حضرت زینب(س) که در ماجرای عاشورا به وقتش گریه کردند و به وقتش با صلابت خطبه خوندند درست مثل مادر'>مادرشون...صلّ الله علیک یا فاطمه الزهرا...

مادر انتظار داشت فرزندش پسر باشد، تا بتواند خدمتكار بيتالمقدّس شود، لذا چون نوزاد دختر به دنيا آمد، با حسرت گفت: پروردگارا! فرزند دخترى زادهام حال چگونه به نذرم عمل كنم؟ امّا خداوند براى تسلّى خاطر اين مادر مىفرمايد: آن پسرى كه انتظارش را داشتى به خوبى اين دختر نيست، زيرا اين دختر داراى كمالاتى است و مادرِ پسرى مىشود كه او نيز مايهى بركت خواهد بود، پس بهرهى تو از نسل مبارك چندان برابر خواهد شد. :)

دلا تا کی در این زندان فریب این و آن بینی یکی زین چاه ظلمانی برون شو تا جهان بینی ... |سنایی|